Τη Μαρία την ήξερε χρόνια. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ήταν φίλες κολλήτες και κάτι περισσότερο. Πέρασε αρκετός καιρός από τότε, κι όπως συμβαίνει συνήθως οι δρόμοι τους χώρισαν. Έμπλεξαν η κάθε μια με τις δικές της παρέες, νέα πρόσωπα και συνήθειες. Βρίσκονταν όμως
που και που, άλλωτε τα έλεγαν στο τηλέφωνο και άλλες φορές έγραφαν στο διαδίκτυο. Η Μαρία ήταν κοπέλα που ανέκαθεν κοκορευόταν για την οικονομική της άνεση. Ακόμα κι όταν δεν μίλαγε γι'αυτό, με τον τρόπο της "το πούλαγε". Αυτό δεν της άρεσε καθόλου και της προκαλούσε συναισθήματα ζήλειας. Ήθελε κι εκείνη να περνάει καλά αλλά ολά της πήγαιναν στραβά. Μια ζωή στην γκαντεμιά και στην προσπάθεια.
Ένα βράδυ γύρισε από τη δουλειά κουρασμένη. Δεν είχε όρεξη για τα μαζέματα του σπιτιού. Άναψε το τσιγάρο της και ξεκίνησε να ρίχνει ματιές στο laptop της και το Facebook. Κόλλησε το βλέμμα της στις φωτογραφίες που είχε ανεβάσει η Μαρία τελευταία. Είχε πάει διακοπές πάλι κι "έδειχνε" όλα εκείνα τα ωραία μέρη. Έβαλε τον εαυτό της στην θέση της φίλης της. Αφαιρέθηκε τόσο που κόντεψε να καεί με το τσιγάρο. Και τότε σκέφτηκε... "εγώ στη θέση της Μαρίας... για φαντάσου! Άραγε πως καταφέρνει να είναι πάντα αρεστή? τι ζωή κάνει? τι λέει και πως συμπεριφέρεται γενικά στους άλλους?"
"Για να μάθω θα πρέπει μπω στον λογαριασμό της αλλά πώς? Ίσως με κάποιο τρόπο μάθω το email της. Μετά όμως θα πρέπει να βρω τον κωδικό του Facebook" σκέφτηκε. "Αν έβρισκα τον κωδικό του email της ίσως να έχει βάλει τον ίδιο και στο Facebook... όλοι αυτό κάνουν". Πήγε στο προφίλ της Μαρίας και βρήκε το email που χρησιμοποιούσε. "Παέι αυτό", είπε. Ήταν ένας λογαριασμός στο Ηotmail. "Για μισό!!!... ίσως να μπορώ να βρω τον κωδικό", είπε σχεδόν φωναχτά. "Μπορεί να είμαι τυχερή και να έχει σχέση με την ερώτηση αλλαγής κωδικού?!". Έκανε τη διαδικασία. Η ερώτηση είχε άμεση σχέση με την Μαρία φυσικά και για εκείνη δεν ήταν δύσκολο να βρει την απάντηση. "Ποιό είναι το όνομα της καλύτερης παιδικής σας φίλης?". Δοκίμασε μερικά γυναικεία ονόματα κυρίως των κοριτσιών της γειτονιάς. Δεν έπιασε κανένα. "ΩΩχχ πλάκα θα έχει αυτό!!!". Δοκίμασε το δικό της και τα κατάφερε. "Αδύνατο! Έχει βάλει το όνομά μου για κωδικό.", είπε φωναχτά. Μέσα σε 2 λεπτά έβλεπε τα email που είχε ανταλλάξει πρόσφατα η Μαρία. Δεν στάθηκε όμως εκεί. Ήθελε να δει το προφίλ της Μαρίας στο Facebook. Ήθελε να τα μάθει όλα.
Έβαλε το email της φίλης της, έβαλε το όνομά της πάτησε το κουμπί και έκλεισε τα μάτια. Μέτρησε ως το δέκα και τα άνοιξε. Έβλεπε πλέον ... το προφίλ της άλλης.
* Η ιστορία μας είναι φανταστική... αλλά όχι απίθανη.
** Φωτογραφία από τη σειρά Η ΖΩΗ ΤΗΣ ΑΛΛΗΣ
που και που, άλλωτε τα έλεγαν στο τηλέφωνο και άλλες φορές έγραφαν στο διαδίκτυο. Η Μαρία ήταν κοπέλα που ανέκαθεν κοκορευόταν για την οικονομική της άνεση. Ακόμα κι όταν δεν μίλαγε γι'αυτό, με τον τρόπο της "το πούλαγε". Αυτό δεν της άρεσε καθόλου και της προκαλούσε συναισθήματα ζήλειας. Ήθελε κι εκείνη να περνάει καλά αλλά ολά της πήγαιναν στραβά. Μια ζωή στην γκαντεμιά και στην προσπάθεια.
Ένα βράδυ γύρισε από τη δουλειά κουρασμένη. Δεν είχε όρεξη για τα μαζέματα του σπιτιού. Άναψε το τσιγάρο της και ξεκίνησε να ρίχνει ματιές στο laptop της και το Facebook. Κόλλησε το βλέμμα της στις φωτογραφίες που είχε ανεβάσει η Μαρία τελευταία. Είχε πάει διακοπές πάλι κι "έδειχνε" όλα εκείνα τα ωραία μέρη. Έβαλε τον εαυτό της στην θέση της φίλης της. Αφαιρέθηκε τόσο που κόντεψε να καεί με το τσιγάρο. Και τότε σκέφτηκε... "εγώ στη θέση της Μαρίας... για φαντάσου! Άραγε πως καταφέρνει να είναι πάντα αρεστή? τι ζωή κάνει? τι λέει και πως συμπεριφέρεται γενικά στους άλλους?"
"Για να μάθω θα πρέπει μπω στον λογαριασμό της αλλά πώς? Ίσως με κάποιο τρόπο μάθω το email της. Μετά όμως θα πρέπει να βρω τον κωδικό του Facebook" σκέφτηκε. "Αν έβρισκα τον κωδικό του email της ίσως να έχει βάλει τον ίδιο και στο Facebook... όλοι αυτό κάνουν". Πήγε στο προφίλ της Μαρίας και βρήκε το email που χρησιμοποιούσε. "Παέι αυτό", είπε. Ήταν ένας λογαριασμός στο Ηotmail. "Για μισό!!!... ίσως να μπορώ να βρω τον κωδικό", είπε σχεδόν φωναχτά. "Μπορεί να είμαι τυχερή και να έχει σχέση με την ερώτηση αλλαγής κωδικού?!". Έκανε τη διαδικασία. Η ερώτηση είχε άμεση σχέση με την Μαρία φυσικά και για εκείνη δεν ήταν δύσκολο να βρει την απάντηση. "Ποιό είναι το όνομα της καλύτερης παιδικής σας φίλης?". Δοκίμασε μερικά γυναικεία ονόματα κυρίως των κοριτσιών της γειτονιάς. Δεν έπιασε κανένα. "ΩΩχχ πλάκα θα έχει αυτό!!!". Δοκίμασε το δικό της και τα κατάφερε. "Αδύνατο! Έχει βάλει το όνομά μου για κωδικό.", είπε φωναχτά. Μέσα σε 2 λεπτά έβλεπε τα email που είχε ανταλλάξει πρόσφατα η Μαρία. Δεν στάθηκε όμως εκεί. Ήθελε να δει το προφίλ της Μαρίας στο Facebook. Ήθελε να τα μάθει όλα.
Έβαλε το email της φίλης της, έβαλε το όνομά της πάτησε το κουμπί και έκλεισε τα μάτια. Μέτρησε ως το δέκα και τα άνοιξε. Έβλεπε πλέον ... το προφίλ της άλλης.
* Η ιστορία μας είναι φανταστική... αλλά όχι απίθανη.
** Φωτογραφία από τη σειρά Η ΖΩΗ ΤΗΣ ΑΛΛΗΣ

0 comments:
Post a Comment